Durven

Na afloop van een pittige, succesvolle onderhandeling of de afronding van een zwaar project waar een mooi resultaat voor alle partijen is gekomen, heb ik een kick die vergelijkbaar is met de kick die je krijgt van het halen van een nieuw persoonlijk record, of van het met een noodgang een berg (nou ja, een heuvel, ok…) af te suizen.

Na afloop van een pittige, succesvolle onderhandeling of de afronding van een zwaar project waar een mooi resultaat voor alle partijen is gekomen, heb ik een kick die vergelijkbaar is met de kick die je krijgt van het halen van een nieuw persoonlijk record, of van het met een noodgang een berg (nou ja, een heuvel, ok…) af te suizen. Vooraf kun je best opzien tegen de te leveren prestatie. Denk aan dat gevoel bovenaan die berg (heuvel, sorry!). Je staat daar en kijkt naar beneden. Slikt een paar keer, maar waarom weet je eigenlijk niet precies, want je mond is kurk-, maar dan ook echt kurkdroog. In gedachten ga je nog een keer na of je alles goed hebt voorbereid: alles is gesmeerd? Check! Bescherming is geregeld? Check! Weersomstandigheden zijn goed? Check! Wegdek is goed? Check! Misschien doe je voor de zekerheid nog maar een check, gewoon om het moment dat je afzet en de afdaling begint nog heel even uit te stellen. Uiteindelijk komt het hier op aan: een goede voorbereiding is essentieel, maar wanneer het moment daar is, moet je gewoon durven! En zo is het ook met onderhandelingen en projecten. De voorbereiding is ook daar essentieel, maar er gebeurt niets als niemand durft!