Green step by green step

Laatst werd ik betrapt door mijn negenjarige zoon. Tijdens de avondspits in de keuken probeerde ik een glazen pot in de vuilniszak weg te moffelen. Terecht wees hij mij hierop en ik kon niet anders dan de pot weer uit de prullenbak vissen. Later, tijdens het eten vertelde hij mij over het ‘Groene Voetstappen-project’ op school.

Laatst werd ik betrapt door mijn negenjarige zoon. Tijdens de avondspits in de keuken probeerde ik een glazen pot in de vuilniszak weg te moffelen. Terecht wees hij mij hierop en ik kon niet anders dan de pot weer uit de prullenbak vissen. Later, tijdens het eten vertelde hij mij over het ‘Groene Voetstappen-project’ op school.

‘Groene Voetstappen’ is een initiatief van het klimaatverbond. De ‘Groene Voetstappen’ worden verzameld door een hele week lopend of fietsend naar school te komen.

Het mooie aan dit initiatief is, dat kinderen bewust leren omgaan met het effect van hun handelen op bijvoorbeeld het milieu. Bewustzijn van binnenuit en dus niet van bovenaf.

Dit zette mij aan het denken. Dagelijks werk ik aan het implementeren van maatschappelijk verantwoord ondernemen en duurzaam inkopen binnen diverse organisaties. Maar hoe maatschappelijk verantwoord ben ik nu eigenlijk zelf? Een omslag van onbewuste onbekwaamheid naar onbewuste bekwaamheid. Inmiddels scheid ik mijn afval, laat lampen niet onnodig branden, heeft mijn wasmachine een A+ label en heb ik geïnvesteerd in dubbelglas. Ik weet dat ik nog veel meer kan doen, maar zoals de Engelsen zeggen; “step by step, bit by bit”. En als de leveranciersmarkt hierop blijft inspelen en consumenten blijft stimuleren, hoop ik in de toekomst te eindigen met(on)bewuste vaardigheid.