Handel

Mijn zoon zal zo’n 8 jaar geweest zijn, toen hij vertelde over een vriendje uit zijn klas dat potloodslijpsel spaarde. Het was een kort en krachtig verhaal (hij is nooit zo lang van stof), met als tweede en laatste zin: ‘Gelukkig spaart zijn buurman potloodpunten’. Eén keer raden wie die buurman was.

Mijn zoon zal zo’n 8 jaar geweest zijn, toen hij vertelde over een vriendje uit zijn klas dat potloodslijpsel spaarde. Het was een kort en krachtig verhaal (hij is nooit zo lang van stof), met als tweede en laatste zin: ‘Gelukkig spaart zijn buurman potloodpunten’. Eén keer raden wie die buurman was. Een gezond voorbeeld van het gebruik maken van de kansen die het leven biedt. De jongens hadden daarvoor geen onderhandelingstrainingen nodig met lastige cases. Ik herinner me de case van de sinaasappel van het Harvard Negotiation Project (tegenwoordig zelfs te vinden op YouTube), waarbij de ene partij het vruchtvlees nodig had, en de andere de schil. Alleen wisten ze dat niet van elkaar, en door niet de juiste vragen te stellen, kwamen ze daar ook niet achter. Misschien moeten we het onderhandelen in het vervolg maar overlaten aan de jeugd, zij kunnen dat van nature. Elke ouder weet dat dit vermogen een hoogtepunt beleeft tijdens de puberteit. Als volwassenen zijn we dat vermogen blijkbaar kwijt en moeten we in het onderhandelen worden getraind. Ik hoop vurig dat er nog eens een onderzoeker opstaat, die gaat kijken waar en hoe dit onderweg mis gaat.

De jongens liepen trouwens uiteindelijk wel tegen de lamp. De leverancier van de potloden – de juf – ontdekte dat de consumptie van potloden op merkwaardige wijze was toegenomen en maakte een eind aan de pret. Gelukkig maar (of jammer…?) dat onze leveranciers niet op een dergelijke manier op een toegenomen behoefte reageren…