Het einde van inkoop

Berichten over het einde der tijden deren mij doorgaans niet. Van nature ben ik meer van carpe diem en van het Boeddhisme heb ik veel geleerd: schoonheid zit hem juist in vergankelijkheid, en geluk zit in jezelf, en niet in de dingen die je nastreeft of die nog moeten komen. Als vandaag alles op zou houden, zou dat niet erg zijn. Toch sloeg kort geleden een existentiële angst mij om het hart bij het lezen van een artikel over 3D printen.

Gepubliceerd: FactoMagazine.nl, 5 juni 2013

Berichten over het einde der tijden deren mij doorgaans niet. Van nature ben ik meer van carpe diem en van het Boeddhisme heb ik veel geleerd: schoonheid zit hem juist in vergankelijkheid, en geluk zit in jezelf, en niet in de dingen die je nastreeft of die nog moeten komen. Als vandaag alles op zou houden, zou dat niet erg zijn. Toch sloeg kort geleden een existentiële angst mij om het hart bij het lezen van een artikel over 3D printen.

Op mijn mentale to do lijstje stond het onderwerp al een tijdje, ik had gehoord van een indrukwekkend item bij DWDD. Maar tot nu toe waren er teveel andere interessante dingen die vóór gingen. Tot vanmiddag, bladerend en lezend in de weekendkrant, op weg naar de Sudoku. Uiteindelijk kwam ik maar tot één cijfer, vanwege die existentiële angst: is het einde van inkoop nakende?

We zijn juist zo mooi op weg met inkoop. We zijn steeds vaker in organisaties in vele verschillende branches in staat om het inkooppotentieel te identificeren én te verzilveren. Om van inkoop een functie te maken die wezenlijk bijdraagt aan het realiseren van de organisatie doelstellingen. En nu zou het zomaar ophouden?

Hoewel ik het nog niet helemaal kan vatten (toch maar even op YouTube zoeken op 3D printen en DWDD), heb ik direct het gevoel, dat 3D printen net zoiets is als internet in het begin: je voelt dat het belangrijk is, en dat je de impact ervan totaal niet kunt overzien, omdat je met de kennis van vandaag de enorme mogelijkheden niet bedacht kunt krijgen. Dat 3D printen de nieuwe industriële revolutie wordt genoemd, kan ik helemaal plaatsen. Anderen hebben al een aantal dingen voor ons bedacht en ermee geëxperimenteerd: van porseleinen kopjes tot allerlei producten van metaal, kunststof en/of rubber (en inderdaad: helaas ook een kunststoffen, functionerend pistool). Eén opmerking maakte mij erg onrustig: door 3D printen zal het onderscheid tussen producent en consument verdwijnen.

Naar eigen inzicht kun je zelf van alles maken, als je wilt in series van één stuks. Van allerhande mogelijke materialen, bijvoorbeeld als vervanging van de techniek van spuitgieten. Zónder dat je daar peperdure op maat gemaakte matrijzen voor nodig hebt. Bovendien zijn er geen complete productiestraten meer voor nodig, maar slechts één compact apparaat. Maatwerk in plaats van serie- of massaproductie. Make in plaats van buy. Wat de printers kosten, weet ik niet, maar je kunt je voorstellen dat, als deze ontwikkeling de vlucht neemt die verwacht wordt, we binnen afzienbare tijd allemaal een 3D printer hebben staan.

Daarmee worden, ben ik bang, in één klap vele inkopers overbodig. Niks geen marktonderzoek en RFI/RFP trajecten voor de selectie van leveranciers, geen contracten meer afsluiten (dat deel zou ik het minste missen), en geen leveranciersmanagement om te zorgen dat de relatie optimaal uitgenut wordt. Nee hoor, we maken gewoon alles zelf, van hang- en sluitwerk tot kantoormeubilair, van verpakkingsmateriaal tot koppelbare drukzadels, en van … tot … Alles dat uit één stuk en uit één materiaal bestaat, kun je zelf maken. En het is zelfs al mogelijk om producten van twee verschillende materialen te printen. Een door een Nederlandse architect ontworpen huis-uit-één-stuk dat in een half jaar door een 3D printer gemaakt kan worden, mag zich verheugen in wereldwijde belangstelling. NASA doet pogingen om (eetbare) pizza’s te printen. En dichter bij huis voor inkopers: naar verwachting worden al over twee jaar straalmotoren gemaakt met daarin 3D geprinte onderdelen.

Tijd voor inkopers om zich om te scholen tot het inkopen van alles wat met elektriciteit of met menselijke denkkracht werkt. Ik kan me niet voorstellen dat 3D printen hier voorlopig een bedreiging vormt. Stiekem ben ik erg gelukkig met mijn expertise op het gebied van inkopen van MarCom diensten. Voor diegenen onder u die in de gevarenzone zitten: houd de ontwikkelingen in de gaten, en sterkte.