Informatieoverload!

Recentelijk las ik een tweetal artikelen dat mij aan het denken zette. Het eerste artikel behandelde de zogenaamde “cloud of unknowing”, het tweede artikel behandelde het vermijden van nieuws (Avoid news van Rolf Dobelli, een aanrader!). Alle twee de artikelen behandelen met het nodige verschil hetzelfde thema: we worden overspoeld met informatie, wat doen we daar mee?

Recentelijk las ik een tweetal artikelen dat mij aan het denken zette. Het eerste artikel behandelde de zogenaamde “cloud of unknowing”, het tweede artikel behandelde het vermijden van nieuws (Avoid news van Rolf Dobelli, een aanrader!). Alle twee de artikelen behandelen met het nodige verschil hetzelfde thema: we worden overspoeld met informatie, wat doen we daar mee? Beide artikelen benadrukken de voordelen van het niet weten van zaken. Grofweg is hun stelling: het minimale wat we moeten weten om goed te kunnen functioneren komen we sowieso wel te weten. Daar hoeven we niet continu voor aan een informatie infuus te hangen.

Ik merk dat ook ik ten prooi ben gevallen aan deze informatieoverload. Ik probeer me continu op de hoogte te houden van allerlei ontwikkelingen op markten waar ik ooit heb ingekocht. In de loop der tijd is het aantal markten dat ik in de gaten hou sterk toegenomen. Is mijn werk er beter door geworden? Als ik heel eerlijk ben: nauwelijks. Op de momenten dat ik informatie over een markt nodig had ben ik daar via alternatieve bronnen aan geraakt: door samen te werken in multifunctionele teams, door het consulteren van collega’s die expert zijn in een specifiek inkoopgebied, door een marktoriëntatie of door gebruik te maken van onze interne kennisbank. Sterker nog: het gerichter volgen van een aantal echt relevante markten zou mijn tijdsbesteding efficiënter maken. Mijn voornemen: vanaf nu informeer ik mij slechts over zaken die mijn werk direct raken en laat de nieuwsstroom langs mij heen gaan!