Beroepsdeformatie: drie tips voor de inkoper thuis

Matisse Efftink

Inkoopadviseur

Sinds ik ongeveer een jaar geleden bij Emeritor als inkoopadviseur ben begonnen, merk ik op dagelijkse basis dat inkoop meer is dan het liefst zo min mogelijk geld uitgeven. Je probeert het geld juist zo optimaal mogelijk te besteden. Toch denken mijn vrienden dat ik voornamelijk bezig ben met leveranciers uitknijpen. Erg goed voor mijn imago is dat beeld natuurlijk niet, maar er zit wel een kern van waarheid in; je wil in ieder geval niet teveel geld uitgeven! Voor mij geldt dit laatste ook in mijn privéleven, misschien dat mijn vrienden dan toch gelijk hebben wat betreft mijn imago…?

Beoordeel dat echter zelf door te lezen wat ik het afgelopen jaar voor mezelf op dit gebied heb gedaan:

Overzicht creëren

Toen ik begon met mijn fulltime werkleven ontstond bij mij de behoefte om financieel overzicht te creëren. Niet alleen kwam er ineens meer binnen dan ik gewend was, ook moest een aantal zaken terugbetaald worden. Denk bijvoorbeeld aan mijn studieschuld. Daar kwam nog bij dat het verkrijgen van een vast inkomen voor mij het startpunt was om te dromen over verre reizen, waar natuurlijk eerst voor gespaard dient te worden.

"Het leven in Amsterdam is wat mij betreft erg mooi. Helaas zijn de huur- en huizenprijzen in onze hoofdstad dat minder.."

Al deze veranderingen zorgden ervoor dat ik de noodzaak voelde mijn financiële data in Excel te verzamelen, net zoals ik had geleerd bij mijn eerste nulmetingen die ik voor Emeritor bij een klant uitvoerde. Wat mij betreft is dit een must voor iedere volwassene die zelf zijn geldzaken regelt en de eerste stap als je je privéboekhouding op orde wilt brengen. Op deze manier maak je namelijk eenvoudig een overzicht waarmee je inzicht krijgt in je vaste en variabele uitgaven, zodat je ook weet wat er overblijft. Dit kan je vervolgens redelijk nauwkeurig gebruiken om je financiële situatie in de (nabije) toekomst in te schatten. Als je rekening houdt met eventuele onverwachte uitgaven is je Excel-sheet de perfecte planningstool om met een gerust hart je spaardoelen te realiseren. Japan, here I come!

Je vaste lasten beperken

Het leven in Amsterdam is wat mij betreft erg mooi. Helaas zijn de huur- en huizenprijzen in onze hoofdstad dat minder. Nu zullen sommigen mij misschien aanraden dan maar te verhuizen, maar deze mensen begrijpen er niets van... De besparing zal dus ergens anders vandaan moeten komen! Eén van de bespaarmogelijkheden hiervoor is om je zorgverzekering aan het einde van het jaar over te sluiten. Als je dit ieder jaar doet zal de besparing niet zo groot zijn, maar als je dit nog nooit hebt gedaan wel. Ik had dit om onduidelijke redenen (het leek me teveel gedoe) nog nooit gedaan. Als ik echter had geweten hoe eenvoudig het is, was ik al jaren geleden begonnen om iedere maand bijna twee tientjes te besparen. Een echte aanrader dus!

Iets wat op bovenstaand voorbeeld lijkt is het contract met je energieaanbieder. Je kunt er natuurlijk over twisten in hoeverre dit vaste lasten zijn, toch zal je normaal gesproken iedere maand moeten betalen om warm te douchen en het licht te laten branden. Aan het einde van de looptijd van je contract kun je makkelijk overstappen naar een andere, goedkopere leverancier. Als het niet goedkoper kan, kun je misschien wel kiezen voor een groene(re) energieleverancier en je schuldgevoel over je ecologische voetafdruk enigszins af te kopen. Uit eigen ervaring kan ik hier overigens nog aan toevoegen dat het vaak raadzaam is niet te lang in een flexibel, elke maand op te zeggen, contract te blijven hangen. Een veelgehoorde reden om te kiezen voor een flexibel energiecontract is de opzegmogelijkheid bij een verhuizing. Dit is echter geen goed argument omdat je een vast energiecontract mee kunt nemen naar je nieuwe adres. Er zijn wel situaties te bedenken waarin een flexibel contract handig is, maar doorgaans is dit onnodig duur.

Ter afsluiting van deze alinea nog een korte tip: bel je tv- en internetprovider op met de mededeling dat je wil opzeggen. Geheid dat je wordt doorverbonden met de afdeling ‘Opzeggingen’ waar je een laatste aanbod krijgt. Op deze manier kijk ik elk jaar een aantal maanden gratis tv!

Besparen op eenmalige uitgaven

Mijn bedoeling van dit artikeltje is niet om een zuur verhaal te schrijven met de strekking dat je ieder dubbeltje moet omdraaien en je het beste de folder van de Lidl uit je hoofd kan leren. In plaats daarvan probeer ik aan de hand van een paar voorbeelden te laten zien hoe ik vorig jaar grip heb gekregen op mijn privé-uitgaven en ook nog wat heb weten te besparen, in de hoop dat jullie daar ook wat aan hebben.

Het besparen is onder andere gelukt door bewuster om te gaan met mijn eenmalige uitgaven. Zo was ik na veertien jaar toe aan een nieuwe tv. In plaats van de eerste de beste elektronicazaak binnen te lopen, heb ik een beetje onderzoek gedaan op internet (Ik ben toch niet gek!?). Het meeste werk zat hem in het beslissen welk model ik wilde. Toen dat eenmaal duidelijk was, had ik de laagste prijs snel gevonden. Er zijn namelijk genoeg vergelijkingssites speciaal voor elektronica waar je de laagste prijs op dat moment kunt vinden. Dit zijn echter slechts de prijzen waar winkels mee adverteren. In de praktijk blijken de prijzen vaak nog een stuk lager te kunnen door te onderhandelen of na te vragen. Hier kwam ik achter toen ik op het forum van een vergelijkingssite keek, waar mensen hun ervaringen deelden. Uiteindelijk kwam ik zo bij een winkel uit die mijn nieuwe OLED-tv 28,5% onder de adviesprijs aanbood. Makkelijk scoren!

"Een korte tip: bel je tv- en internetprovider op met de mededeling dat je wil opzeggen. "

Bij mijn nieuwe bed heb ik het echter anders aangepakt. Ik heb gebruik gemaakt van een aloude ‘inkoperstruc’; het opvragen van minstens drie offertes. Dat dit nog altijd werkt bleek wel toen bij één winkel zonder mopperen twintig procent van de prijs af kon. En dat voor maar vijf minuten werk. Mijn advies is dan ook om niet klakkeloos de geadverteerde prijzen (op internet) te aanvaarden, maar verder te kijken dan je neus lang is.

Tijdens mijn eerste jaar als inkoper heb ik niet alleen op professioneel vlak veel geleerd, het heeft me ook in mijn privéleven geholpen. Beroepsdeformatie wordt niet altijd als iets positiefs gezien, maar op deze manier heb ik er weinig last van. Ook thuis blijkt een goede nulmeting, gedegen sourcing en een stukje contractmanagement goed van pas te komen

Interessant? Delen mag!

Wie is de nieuwe inkoper?

"De rol van de inkoper verschuift naar de tactische aspecten die waarde toevoegen."
Caroline van den BoschManaging Director

28 november 2016 | Caroline van den Bosch | Publicatie: Pimmsolutions.nl

Afgelopen maandag was het weer zover: op 21 november 2016 vond alweer de vijfde editie van de Round Table plaats, een intiem kennisevent voor Pimm Solutions‘ relaties en klanten. Een van de zes gastsprekers was Caroline van den Bosch, managing partner bij Emeritor. Heb je het gemist of kon je er deze keer niet bij zijn? Hieronder delen we haar presentatie met jullie.

Wie is die nieuwe inkoper?

Ik ben Caroline van den Bosch, 52 jaar, moeder van Felix en Bente. Na mijn opleiding, na 14 jaar Unisys, in 1998 gestart met Emeritor met Cees. Wij leveren inkoopdiensten zowel in het primaire proces als voor de bedrijfsvoering aan productiebedrijven, zakelijke dienstverleners en financiële dienstverleners en aan zorginstellingen en overheidsinstellingen. Wij kozen er 18 jaar geleden voor om dat met eigen medewerkers te doen, dit zijn er ondertussen 100, allen in vaste dienst.

Wij bieden volledige Inkoopverbeterprogramma’s waarin het hele Inkoophuis wordt ingevuld met structuur- en inkooppakketprojecten en Inkoop op zo’n manier wordt ingevuld dat de strategische doelstellingen van een organisatie met de inzet van leveranciers, eerder en beter bereikt worden.

Ik heb niet alle antwoorden, maar zie drie ontwikkelingen en ben benieuwd naar jullie mening over de ontwikkeling van ons werk:
1. de ontwikkeling van ons vakgebied
2. de ontwikkeling van organisaties
3. de ontwikkeling van generaties.

1. De ontwikkeling van ons vakgebied en de veranderende rol van de inkoper

Het operationele deel, het bestelproces wordt door moderne bestelapplicaties overgenomen waardoor dit door gebruikers/behoeftestellers zelf kan worden uitgevoerd. De taak van de inkoper concentreert zich nu op het tactische deel, het sourcing proces. In multidisciplinaire teams worden goederen en diensten geselecteerd. De inkoper coördineert het sourcen en onderhandelt over de beste inkoopcondities. De inkoper beheert samen met de gebruikers, de contractafspraken en de prestaties van de leveranciers.

De ontwikkeling van inkoopsoftware richt zich nu op dat tactische deel. Ook hier wordt het traditionele, veelal administratieve inkoopwerk, voor het opstellen, uitvragen en vergelijken van offertes, het toepassen van selectie- en gunningscriteria en opstellen catalogi, door software vervangen. De eerste systemen zijn alop de markt verkrijgbaar en hebben bewezen goede resultaten. Big data, en de toenemende intelligentie en algoritmes die vele miljoenen data snel en doeltreffend rubriceren en daar de grote gemene delers uit kunnen halen, zorgt daarvoor. Ariba bijv. heeft in haar bestaan inmiddels zoveel RfI’s, RfP’s, criteriatabellen, contracten, SLA’s etc. kunnen inzien, dat ze hieruit standaarden voorstellen: het nu nog traditionele werk van de tactisch inkoper wordt daarmee overbodig.

Deze laatste ontwikkeling geeft de inkoopadviseur de tijd zich te richten op het strategisch en tactisch ontwikkelen van de leveranciersmarkt, om die perfect aan te laten sluiten op de eigen primaire processen. De leveranciers zijn immers mede bepalend voor de strategische ontwikkeling van de organisatie, voor hun succes. Zo ontwikkelt de operationele besteller in de jaren ’80/’90 zich tot tactisch inkoper in de jaren ’90 tot nu naar een ketenregisseur.

De rol van de inkoper verschuift naar de tactische aspecten die waarde toevoegen, echt bedenken waar het beter kan, anders, sneller, met meer waarde voor een organisatie, waar prijs vaak helemaal niet relevant is, of een klein deel. Dat vraagt vaardigheden en competenties als ‘ruimtelijk inzicht’, bijvoorbeeld het kunnen denken en handelen in complexe samenwerkingsmodellen, ‘analytisch denkvermogen’, waarbij je relevante parameters overziet en deze kan terug brengen tot de essentie, om onderhandelen; onderkennen van je eigen positie en inkoopkracht en als laatste om regievoering, in het organiseren en aansturen van multidisciplinaire teams, het managen van de vraag.

Wat heb je hiervoor nodig?

Onderhandelen en regievoering vragen om overtuigend op basis van inhoud kunnen praten en argumenteren en kunnen inspelen op het gesprek. Er is voor ieder wat wils. De inkopers van nu kunnen zich ontwikkelen in twee richtingen, er zijn naar mijn idee 2 archetypen nodig in de toekomst: administratief-organisatorisch en commercieel-technisch. Binnen een inkoopafdeling dienen beide geborgd te zijn.

Die vaardigheden en competenties van ruimtelijk inzicht en analytisch denkvermogen die ik eerder noemde, zijn gerelateerd aan de commercieel-technische taken. Dat is een minimale eis voor inkopers. Voor de administratief-organisatorische taken zijn vaardigheden en competenties als procesoriëntatie, het logisch kunnen denken en handelen in processtappen, administratieve discipline, het tijdig en nauwkeurig verwerken en beheren van data, logaritmisch kunnen denken, het kunnen leggen van verbanden en variëren in structuren en statistische presentatie, het kunnen meten, correleren en rangschikken van data, relevant.

2. De ontwikkeling van organisaties

Naarmate organisaties meer gaan inkopen komt het belangrijke werk vooral buiten de inkoopafdeling te liggen. Er is nog veel werk te doen, toch worden inkoopafdelingen kleiner, zijn ze over vijf of tien jaar overbodig? Het vak kon er wel eens heel anders gaan uitzien. Veel inkoopafdelingen zijn nog ingericht naar het model van de vorige eeuw, gericht op het beschikbaar maken van goederen. Dit geldt voor de dienstensector, maar ook voor de industrie. Daar zie je het aantal leveringen van componenten echter afnemen omdat er meer modules worden ingekocht. Of zelfs complete producten worden aangeleverd door OEM’ers. Eén module inkopen is een stuk simpeler dan duizend componenten. Geen ERP systeem voor nodig. En ook geen inkoopafdeling.

Dat modulair denken is overal terug te vinden, ook bij diensten. We zijn onze diensten gaan clusteren, met hetzelfde resultaat. We hebben alle facilitaire taken ondergebracht in een regie-organisatie en uitbesteed. Eén of twee interne managers kunnen dit prima aansturen. Ook in de industrie zijn diensten uitbesteed. Denk aan het aanvullen van grijpvoorraden, engineering, montagewerk; allemaal activiteiten die, eenmaal uitbesteed, geen aandacht van de inkoper meer vragen.

Inkoop wordt complexer

De afspraken die we met zulke leveranciers maken zijn natuurlijk wel complexer en meer verweven met het primaire proces. Dus niet iets wat je alleen aan de inkoopafdeling overlaat. In eerste instantie is dit de taak van de afdelingsmanager voor wie de leverancier gaat werken. Inkoop heeft in het beste geval een procesrol en mag de leveranciersselectie faciliteren (zoals met behulp van Best Value Procurement) en helpen met het opstellen van het contract. Als het goed is, heeft de inkoper er daarna geen omkijken meer naar en neemt de verantwoordelijke manager de aansturing helemaal over.

In dit licht is het heel begrijpelijk dat er ineens zoveel aandacht is voor contractmanagement. Voor de uitbesteding van diensten zijn de prijsafspraken nauwelijks relevant. De discussie of iemand 60 of 70 euro per uur rekent is veel minder belangrijk dan de vraag wat de persoon in die uren presteert. Maar daar heeft een inkoopafdeling geen zicht op. Bij de inkoop van diensten ligt het belangrijkste werk, het aansturen van de leverancier, buiten de inkoopafdeling. De inkoper kan het proces monitoren of assisteren als er iets niet goed gaat. Maar daar heeft hij geen dagtaak aan.

Eigenlijk is het vreemd. Leveranciers worden steeds belangrijker, maar de inkoop ervan niet. Dat komt omdat we bij Inkoop vooral aan het voortraject denken (selectie, onderhandeling en contract afsluiten). Hoe meer een leverancier deel uitmaakt van de dagelijkse operatie, hoe meer het belang verschuift naar de uitvoering. En daar draagt de inkoopafdeling nu eenmaal weinig aan bij.

Inkoop wordt management of growth

De tijd van grote outsourcingsprojecten, waar de inkoper zijn tanden in kon zetten, is voorbij. De meeste bedrijven hebben hun niet-kernactiviteiten wel zo’n beetje uitbesteed. De volgende stap wordt groeien met Inkoop. De snelheid waarmee nieuwe bedrijven ontstaan, groeien en weer verdwijnen is enorm toegenomen. In de nieuwe economie is dit het duidelijkst waarneembaar, maar ook de overheid kan er wat van. Om snel te kunnen opschalen heb je de hulp van andere bedrijven nodig. Die kun je overnemen, je kunt fuseren, of ervoor kiezen om activiteiten in te kopen. Inkopen is dus een manier geworden om groei te managen. Voorbeelden te over. En die gaan verder dan een flexibele schilletje. We vinden het heel normaal als een energiemaatschappij helemaal geen energie opwekt. Of als een vliegmaatschappij geen vliegtuigen heeft. Kernactiviteiten kun je gewoon inkopen.

Proces in de prullenbak

Het is de vraag of een inkoopafdeling hierin de leidende rol gaat spelen. Als je met een strategische partner een nieuwe markt gaat ontwikkelen, kun je moeilijk de zes stappen van Van Weele van de plank trekken. Bij dit soort samenwerking gaat het om het ontwikkelen van een marktstrategie. Je start niet met een specificatiefase. Je start met ontwikkelen en samenwerken. Goede afspraken voor je begint zijn natuurlijk wel belangrijk, maar niet bepalend voor het succes. Het echte werk begint pas als de afspraken zijn gemaakt. Of de samenwerking succesvol wordt, hangt vooral af van de mensen die de samenwerking gestalte geven.

Keuze is aan de inkoper

En hier komt mijn 2e punt. Op de inkoopafdeling is vooral aandacht voor het voortraject. Nadat het contract gesloten is, heeft de inkoper weinig zicht op de uitvoering ervan. Bij inkoop van goederen is dat geen probleem. De uitvoering is niet zo ingewikkeld. Bestellen, leveren, betalen en klaar is Kees. Bij diensten ligt dat anders. Bij diensten draait alles om de uitvoering en die vindt plaats buiten het gezichtsveld van de inkoper. Bij samenwerking met strategische partners is het een enorm probleem. Daar kun je niet eens afspreken wat er straks geleverd moet worden. Wat is de rol van de inkoper hierin?

Volgens mij zijn er twee keuzes. Ten eerste kan hij kiezen voor de comfortzone. Dan zullen anderen in de organisatie de leveranciers gaan aansturen. Voor veel organisaties is dit de enige keuze. Niet iedere inkoper is in staat om de comfortzone te verlaten en zich de nodige competenties aan te meten.

De tweede keuze is die van verandering. De inkoper zal zich verantwoordelijk maken voor de begeleiding van leveranciers en ketenpartners. Maar dan moet hij wel de juiste competenties aan de dag leggen. Dat zijn managementcompetenties. Het maakt niet uit of hij leveranciers aanstuurt of de collega’s begeleidt die daarvoor zijn aangewezen, in beide gevallen gaat het om managementvaardigheden. De inkoper die hiervoor kiest krijgt een totaal andere rol, die momenteel in geen enkele functiebeschrijving te vinden is.

Kies voor leveranciersmanagement

Dus voor alle jonge mensen die nu voor het inkoopvak kiezen, geldt dat zij zich niet moeten blindstaren op de stappen van het inkoopproces. Het belang daarvan wordt ondergeschikt.

Als je echt het verschil wilt maken, richt je dan op leveranciersmanagement en –ontwikkeling. Dit vraagt een veel bredere kijk en als je het zo mag noemen, een hoger niveau. Toch zou het goed zijn als veel inkopers deze weg gaan kiezen. Het belang van leveranciers is zo groot geworden, dat je als organisatie wel voor vakkundige aansturing moet zorgen. Een gemiddelde afdelingsmanager kan dit niet alleen. Zie hier de nieuwe rol voor de inkoper van de toekomst.

3. De ontwikkeling van generaties

Dan mijn derde punt de jonge mensen, wie zijn dat? Onze kinderen maken deel uit van die Generatie Z, geboren vanaf 1992. We zitten in een waanzinnig tijdperk, nieuwe technologie, robotisering, digitalisering, nieuwe business modellen, mondialisering, duurzaamheid, discruptie, Big data. De wereld, – politiek, economie, ecologie – alles staat onder druk. De wereld is al enorm veranderd.

Als je een Gen Z-er vraagt hoe de wereld er vóór bijvoorbeeld 2008 uit zag, dan hebben zij geen antwoorden. Dat was niet hun wereld. Dat was onze wereld. Wij zijn uit de vorige eeuw.

In 2008, waren de oudsten net 14, 13 en 12. Hun wereld is die wereld met een overload aan informatie, met snapchat en emoticons en allerlei apps en diensten die content en mensen samenbrengt/ Likes en loves. Ze spelen, maar zijn ook slim, wijs. Pragmatisch. Het zijn gamers. Shoppers. Ze hebben keuze uit zoveel stijlen en smaken en tegelijkertijd staan ze hun mannetje! Ze weten precies wat ze willen en waar ze het kunnen vinden. Ze kennen elkaar. Ze zijn sociaal. Ze verplaatsen zich probleemloos online én offline, leven tegelijkertijd hier en daar, weten als eerste welke merk cool is en waarom, zijn meelopers en individuen tegelijkertijd. Hun generatie is geboren na 1992, hun ouders zijn wij, Gen X. Onafhankelijk en meestal goed opgeleid of we weten veel over een bepaald onderwerp. Onze ouders, hun opa en oma’s zijn Babyboomers – ook met deze groep die nog relatief jong en gezond is, hebben ze een goeie band. Voor Gen Z kan alles en is alles er. Ze zijn smart en wijs, pragmatisch…

Deze generatie wil snel en veel uitdagingen, beetje zoals gamen en de verwachting is dat zij zich niet lange tijd aan een organisatie gaan verbinden. Maar aan meerdere waar ze opdrachten voor vervullen. Dus de hele organisatie wordt een flexibele schil en we werken korte periode aan opdrachten en gaan van organisatie naar organisatie.

Dus samenvattend:

Kies als inkoper hoe jij je gaat ontwikkelen tot ketenregisseur, of je de commercieel technische of de administratief-organisatorisch kant op gaat. Hoe ga jij je managementcompetenties ontwikkelen om de strategische waarde van leveranciers te ontwikkelen in dienst van het primaire proces. En wat betekent de opkomst van Generatie Z, hoe gaan wij ons hierop voorbereiden op deze gig-economie? Stilzitten wordt nu beloond, hoe langer in dienst, hoe groter de uitkering en zonder vast contract geen hypotheek enz.

Lees het originel artikel

Interessant? Delen mag!

Buikmanagement

"Als inkoper kun je helpen, een goede zakelijke dimensie in de bureaurelatie toe te voegen."
Inge NorbruisManaging Consultant

21 november 2016 | Inge Norbruis | Publicatie: Inkoperscafe.nl

In veel organisaties is nog steeds sprake van een grote afstand tussen de functies marketing en inkoop. Dat is zonde, want een hechte samenwerking van deze bloedgroepen brengt veel synergievoordelen met zich mee, die kunnen worden ingezet om het effect van de marketinguitgaven te optimaliseren.

Lees het hele artikel

Interessant? Delen mag!

Keukentafelgesprekken met een inkoopadviseur

Hans Hofkes

Inkoopadviseur

Het klinkt wellicht ietwat burgerlijk en ouderwets, maar wat houd ik ervan om samen aan tafel te eten. Lekker koken, soms een wijntje erbij en fijn samen babbelen over alles wat er die dag, of de afgelopen dagen, gebeurd is. De zogenaamde keukentafelgesprekken. Waar mijn werkverhalen tijdens deze momenten zich eigenlijk altijd binnen de reeds bekende kaders van het ambtelijk bestaan afspelen, is dat bij mijn vriend wel anders. Iedere keer nieuwe verhalen en voor mij iedere keer nieuwe inkoop wetenswaardigheidjes.

Onze gesprekken zijn namelijk alleen al in 2016 gewisseld van kleding voor boswachters, via de schoonmaakdienstverlening en 100% biologische catering en koffie, naar de inkoop van zijladers voor vrachtwagens, het onderhoud van watergangen en kunststofverpakking. Daarbij wisselde het perspectief van de non-profit sector naar Europees aanbesteden en de hierbij behorende regelgeving.

"Ik neem natuurlijk niet zomaar iets voor waar aan."

Deze gesprekken worden door mijn vriend vaak onderbouwd met de stof uit de bijbehorende kennissessies van de Emeritor Academie. Want ik neem natuurlijk niet zomaar iets voor waar aan; helemaal niet als het een pro-natuur organisatie betreft die niet persé oor groene stroom is. Maar enige tekst en uitleg geven hier altijd een passende verklaring voor (in deze het risico dat vogels in de wieken van de windmolens vliegen en sterven). Deze verhalen worden door vriend-lief altijd aangevuld met vrolijke anekdotes over bijvoorbeeld de lol die men had tijdens het suppen bij het laatste bedrijfsuitje en alle mensen (collega’s en in projectverband bij opdrachtgevers) die hij tijdens zijn afgelopen anderhalf jaar in dienst van Emeritor heeft leren kennen. En ik geniet.

Nu schrijf ik dit stuk misschien niet in het perfecte procurement jargon, hoewel procurement natuurlijk al wel goed klinkt, maar de basiskennis is er. Een basiskennis die is gelegd dankzij de afwisselende organisaties waar mijn vriend komt via Emeritor, de collega’s die hem ondersteunen op de voor hem soms onontgonnen gebieden en, niet te vergeten, door zijn lichte inkoop-aversie die de afgelopen jaren is omgeturnd naar een bijzonder groot enthousiasme. Want hij heeft in dienst van Emeritor oprecht organisaties verder geholpen en grote verbeterslagen bij organisaties bewerkstelligt. Zo leuk om hem stralend en soms zelfs hupsend van plezier te zien wanneer hij weer een dergelijk succes behaald heeft en hij zo vol trots, en met gebruik van veel jargon, vertelt over zijn werk en de kracht van Emeritor.

Naast dit alles is hij zich ook nog eens in een rap tempo aan het door ontwikkelen, gesteund door collega’s en leidinggevenden. Hij krijgt de mogelijkheid om zich verschillende gebieden eigen te maken en zich zelfs te specialiseren, waarbij de gepaste ondersteuning wordt gegeven als een opdracht dit vereist. Best bijzonder, soms zwaar, maar vooral uitdagend en motiverend.

Negen van de tien dagen loopt hij dan ook oprecht vrolijk de vier trappen af die vanuit onze woning naar de voordeur leiden om naar het werk te gaan. En ik, ik krijg gezellig af en toe een appje met daarin een grappige belevenis of een bijzonder wetenswaardigheidje.
Natuurlijk ben ik stiekem ook gewoon ouderwets de spreekwoordelijke sjaak als er ’s avonds een keer gemopperd wordt over een Excel beoordelingssheet dat niet doet wat meneer wil, of de positionering van de inkoopafdeling binnen bedrijven; die ziet hij graag veel meer servicegericht. Helpen (faciliteren) bij inkopen is waar het in zijn optiek in de basis allemaal om draait voor het behalen van succesjes.

"Maar of het nou blijheid, enthousiasme of een sporadische mopper aan de eettafel betreft, ik geniet en blijf genieten."

Maar of het nou blijheid, enthousiasme of een sporadische mopper aan de eettafel betreft, ik geniet en blijf genieten. Want mijn vriend is enthousiast over zijn werk, praat er graag over en blijft zich continu inzetten. Nooit verwacht dat Emeritor zo’n grote aanwinst bij onze avondmaaltijd zou zijn. Dus tja, ook thuis zie (en leer) ik steeds meer met inkoop.

Hartelijke groet,
De vriendin van Hans Hofkes

Interessant? Delen mag!
Cees Ubink en Caroline van den Bosch

Inkoper; Hoe creatief ben jij?

Om als inkoper succesvol te zijn is onder andere creativiteit een essentiële competentie om noodzakelijke veranderingen door te voeren binnen zijn of haar omgeving . Nagenoeg elke inkoper zal dan ook bevestigend antwoorden wanneer deze gevraagd wordt of hij of zij deze competentie bezit. Hoe komt het dan dat het niet uitzonderlijk is dat inkopers deze competentie lijken te missen.

Of zijn er wellicht valkuilen voor de inkoper?

  • Afgestompt door de interne organisatie
    Je hebt als inkoper je neus al meerdere malen gestoten wanneer je met oplossingen kwam waarvoor geen probleem blijkt te bestaan binnen de eigen organisatie. Zelfs al toon je aan dat de organisatie hier businesswise beter van wordt. Jouw doelstellingen stroken kennelijk niet met de interne organisatie en/of gebruiker. Een voorbeeld van een techneut of facilitair manager die niet wenst te bewegen richting alternatieve oplossingen kennen de meeste inkopers wel.
  • Zelfoverschatting
    Creativiteit kent vele vormen en misschien nog wel meer interpretaties. Een inkoper heeft veelal de neiging zijn sporen na te laten om (alsnog) te laten zien wat hij of zij waard is en verwart dit wel eens met creatief zijn. In ongelijke machtsverhoudingen komen tot verslechterde betalingscondities voor leveranciers is een bekend voorbeeld.
"Een inkoper zonder bijvoorbeeld leiderschapskwaliteiten is als een doodgeslagen biertje."
  • Vooringenomenheid
    Mensen hebben vaak de neiging te redeneren vanuit de eigen kennis en kunde en deze hoger in te schatten dan die feitelijk is. Mede hierdoor worden kansen over het hoofd gezien of zelfs bewust genegeerd. Onlangs maakte ik mee dat een inkoper simpelweg riep dat een leverancier iets niet zou kunnen, terwijl hij de leverancier niet echt bleek te kennen.
  • Cognitieve dissonantie
    Ook menselijk is de neiging om te geloven in resultaten die niet feitelijk behaald zijn. In plaats van de feiten onder ogen te zien en nieuwe wegen te zoeken, worden zaken anders voorgesteld, dan ze werkelijk zijn. Uitkomsten van (niet werkelijk behaalde) besparingen is hiervan een voorbeeld. Toch is dit uiteindelijk wel een vorm van creativiteit, maar de organisatie is er niet mee geholpen.
  • Niveau van opereren
    Veel inkopers, zelfs met tactische en/of strategische rollen, klagen over de grote operationele werklast, die dagelijks in grote diversiteit op hun bureau belandt. Administreren en trouble shooten kost het gros van hun tijd. In een dergelijke setting slaat creativiteit vanzelf dood.

Is het dan zo slecht gesteld met de creativiteit van de inkoper? Het antwoord hierop is de combinatie van competenties die een inkoper nodig heeft om te creatief succesvol te kunnen zijn. Een inkoper zonder bijvoorbeeld leiderschapskwaliteiten is als een doodgeslagen biertje. Koud uit de koelkast lijkt het heel wat, maar in het glas is het een teleurstelling. Leiderschap is noodzakelijk om teleurstellingen te overwinnen, door te gaan, niet te trappen in de in de genoemde valkuilen maar jezelf kritisch tegen het licht te houden. Noodzakelijk om te slagen als Inkoper!

Wanneer genoemde zaken herkenbaar voor je zijn dan zijn er meerdere opties. Accepteren dat het is zoals het is, is de makkelijkste, maar op termijn meest onaantrekkelijke optie. Wil je, ook voor jezelf, het verschil maken dan daag ik je uit de competentie lef en durf aan te spreken, anders is het wellicht een advies om stappen te ondernemen richting een andere werkgever of zelfs een ander vakgebied te kiezen, dat je beter past.

"Creativiteit kent vele vormen en misschien nog wel meer interpretaties."
Interessant? Delen mag!

Het werkveld van de inkoper is in de loop der tijd steeds groter geworden. Zo groot dat je je mag afvragen of het beroep van inkoper nog wel bestaat en niet onderdeel is geworden van het werk van andere managers en medewerkers?

Het ziet er naar uit dat de Aanbestedingswet, geldig sinds 2013, op dit punt een averechts effect heeft gehad. In elk geval in de bouwsector. Daar is het aantal onderhandse aanbestedingen enorm toegenomen, omdat bijna alle Nederlandse aanbestedende diensten hun interne drempelbedragen hebben opgetrokken.

Read more MKB doet nog steeds niet mee

Interessant? Delen mag!

Inkoper in 2020 overbodig

"Nee, is dit geen somber scenario, integendeel. Eerder het bewijs van ons succes."
Maarten ErasmusManaging Consultant

15 januari 2015 | Maarten Erasmus | Publicatie: Inkoopvandaag.nl

Het is de vraag of het vak van inkoper nog een lang leven beschoren is. Naarmate organisaties meer gaan inkopen komt het belangrijke werk vooral buiten de inkoopafdeling te liggen. Ik zie nu al dat inkoopafdelingen kleiner worden en het zou me niet verbazen als ze over vijf of tien jaar overbodig zijn.

Nee, is dit geen somber scenario, integendeel. Eerder het bewijs van ons succes. Maar ook een waarschuwing aan het adres van jonge mensen die nu voor het vak kiezen. Dat vak kon er wel eens heel anders gaan uitzien. Sta mij toe de trends aan te geven om mijn stelling te onderbouwen.

Lees het hele artikel

Interessant? Delen mag!

Mocht ik ooit de kans krijgen om een voetbalteam samen te stellen dan zou ik dat als volgt doen: Op de vleugels zette ik de snelste 100-meter sprinters van Nederland. Als die de bal krijgen, komt niemand er meer aan. Als spits nam ik een streetdancer, kampioen moonwalken, die de tegenstander voortdurend in verwarring brengt. Verdedigers werden bij mij judoka’s, waar je onmogelijk omheen kunt en die, in het geval dat toch lukt, spectaculair kunnen vallen om een vrije trap uit te lokken. In de goal zou ik een schoonspringer zetten die met een schroefbeweging zijn beide voeten tegen de lat kan draaien, gestrekt. Dit team liet ik een jaartje oefenen en dan op naar het WK.

Read more De zij-instromer

Interessant? Delen mag!

Als inkoper van Marcom diensten denk ik regelmatig mee met marketeers over de middelenkeuze voor klantenwerving. Doorgaans gaat het om een mix van verschillende middelen: direct mail, email marketing, telemarketing, fieldmarketing, online conversie… De bijbehorende afwegingen zijn niet eenvoudig. De TCO van een middel is nog wel in kaart te brengen.

Read more Hét middel

Interessant? Delen mag!

Parkeergarage Noordeinde in Den Haag is een kleine garage, waarbij de ingang tegelijkertijd de uitgang is. Boven en beneden is een slagboom met stoplicht. Laatst kwam een collega bijna tegelijkertijd aan bij het stoplicht beneden (binnen) als een mevrouw bij het stoplicht boven (buiten).

Read more Noordeinde

Interessant? Delen mag!