Water; bron van al het leven

Een mens bestaat voor ca. 70% uit water; dat realiseren we ons niet altijd. Dat al het leven op aarde afhankelijk is van water voor het overleven, weten we vaak wel. Ook mensen dus. En wat je per dag verliest aan vocht, dien je ook weer aan te vullen.

Een jaar of wat geleden zag je het plotseling overal. Vaak jonge mensen die altijd een flesje water bij zich hadden. Tijdens het sporten, op het werk, in de auto, of gewoon onderweg…

Een mens bestaat voor ca. 70% uit water; dat realiseren we ons niet altijd. Dat al het leven op aarde afhankelijk is van water voor het overleven, weten we vaak wel. Ook mensen dus. En wat je per dag verliest aan vocht, dien je ook weer aan te vullen.

Een jaar of wat geleden zag je het plotseling overal. Vaak jonge mensen die altijd een flesje water bij zich hadden. Tijdens het sporten, op het werk, in de auto, of gewoon onderweg. Een goede gewoonte, want je dient ca. 2 liter water (of meer) per dag te drinken en dan is het handig om je watervoorraad bij je te hebben. Water in kleine plastic (PET) flesjes werd populair. Wie niet teveel geld wilde uitgeven aan bronwater, hervulde het flesje met kraanwater, want dat is in Nederland immers van een prima kwaliteit. So far, so good.

The Great Pacific Garbage Patch

Maar opeens bleek o.a. dat plastic flesje voor nieuwe problemen te zorgen. Toen Charles Moore in 1997 met zijn 15 meter lange catamaran van Hawaï naar Californië zeilde, besloot hij via de Noord-Pacifische gyre te reizen. Hij ontdekte een gigantisch ‘kerkhof’ van plastic afval (the Great Pacific Garbage Patch). De omvang van het ’tapijt van plastic’ was schrikbarend, ongeveer tweemaal zo groot als de Verenigde Staten.

Oftewel, zo langzamerhand begint de oceaan iets weg te krijgen van een toilet dat niet goed doortrekt. Het toxische plastic komt in onze voedselketen terecht via vissen die het verschil tussen voedsel en plastic niet zien. En het opruimen van die afvalberg is bepaald geen peulenschil.

Hierop gooide Kapitein Moore het roer drastisch om en stelde zijn leven in dienst van het wereldkundig maken van de ‘plastic soep’.

Water en plastic

In Nederland is in 2010 een begin gemaakt met de inzameling van plastic. Het plastic afval dat we in onze keukens scheiden, wordt opgehaald of via een speciale container apart ingezameld. Probleem opgelost? Niet helemaal. Inzamelen beperkt de toevoeging van plastic aan het milieu, maar maakt niet de oceanen schoon.

Daarnaast is ontdekt dat de plastic fles een ’bekleding’ heeft waarin BPA (Bisfenol A) voorkomt. Een stofje uit de chemische industrie dat niet zo tof is voor je lichaam en van alles kan ontregelen, o.a. je hormoonhuishouding en immuunsysteem. Ondanks het feit dat er al veel wetenschappelijk onderzoek naar is gedaan, is er nog steeds discussie of er een relatie is tussen BPA en onze gezondheid. Ik zou zeggen, wacht niet tot het gekissebis is opgehouden, maar neem geen risico – noch met je lichaam, noch met het milieu -.

Veel mensen schaffen daarom een ‘BPA vrij’ waterflesje aan. Voorbeelden hiervan zijn de ONEforONE fles en de Dopper. Beide initiatieven richten zich op het verminderen van plastic in de wereld én het beschikbaar maken van schoon drinkwater in ontwikkelingslanden. Ook in de horeca ligt nog een mooie taak: het bestellen van kraanwater is daar nog lang niet altijd mogelijk. De KRNWTR app is een mooie manier om dit ten goede te keren.

Hoop voor de toekomst; opruiming van plastic oceaan afval

Hoopgevend vond ik dit bericht: ‘De Delftse student Boyan Slat denkt dat hij een oplossing heeft om een groot deel van de ‘plastic soep’ uit onze oceanen halen’.Zijn idee is even briljant als eenvoudig: drijvende recyclestations in de oceaan, waarbij gebruik wordt gemaakt van de zeestroming om het plastic richting deze recyclestations te drijven. M.a.w. de zeestroming doet het meeste werk. Hij licht zijn idee nader toe in het getoonde YouTube filmpje.

Terwijl Boyen Slat nog op de middelbare school zat, besloot hij een half jaar onderzoek te doen naar plasticvervuiling om de problematiek rondom het schoonmaken van de oceanen te begrijpen. Dit leidde uiteindelijk tot zijn passieve clean-up concept, dat hij presenteerde op TEDxDelft 2012.

Bezig om de haalbaarheid van zijn idee te bewijzen, is hij tijdelijk met zijn studie gestopt om zich volledig te richten op The Ocean Cleanup. Boyan Slat en de zijnen zoeken ondersteuning van hun project. Je kunt bijvoorbeeld hun idee promoten via Twitter, Facebook of via andere kanalen. Ook zoeken zij technische jongens en meiden die hun brainpower voor het project willen inzetten.

Meer informatie

http://www.youtube.com/watch?v=ROW9F-c0kIQ

http://www.boyanslat.com/plastic4

http://nl.dopper.com/nl

http://oneforone.nl

http://www.krnwtr-drinkkraanwater.nl/tag/krnwtr-app

Samen duurzaam

Lees meer artikelen over duurzaamheid in onze special: Samen duurzaam.