Wettelijke regeling betalingstermijnen: consequenties voor inkopers

Met ingang van 16 maart 2013 treedt een wetswijziging in werking, waarin de duur van betalingstermijnen wordt beperkt. Deze wetswijziging is een uitvloeisel van de implementatie van een Europese richtlijn. Oogmerk van deze aanpassing is het aantal betalingsachterstanden te beperken en schuldeisers meer mogelijkheden te geven om betalingsachterstanden terug te dringen.

Met ingang van 16 maart 2013 treedt een wetswijziging in werking, waarin de duur van betalingstermijnen wordt beperkt. Deze wetswijziging is een uitvloeisel van de implementatie van een Europese richtlijn. Oogmerk van deze aanpassing is het aantal betalingsachterstanden te beperken en schuldeisers meer mogelijkheden te geven om betalingsachterstanden terug te dringen.

Bij wet is het volgende bepaald: bij overeenkomsten tussen private ondernemingen en publieke instellingen geldt een maximale betalingstermijn van 30 dagen. Deze maximale termijn geldt ook in geval van overeenkomsten tussen private ondernemingen, tenzij er een afwijkende termijn is overeengekomen. Voor een afwijkende termijn geldt een maximum van 60 dagen, tenzij partijen kunnen aantonen dat een langere termijn voor geen van beiden nadelig is. Het is niet toegestaan voor de overeengekomen betalingstermijn te verwijzen naar de Algemene Voorwaarden. Een afwijkende betalingstermijn moet in de overeenkomst worden opgenomen en op die manier door beide partijen akkoord verklaard.

Als de afgesproken betalingstermijn wordt overschreden, heeft de schuldeiser het recht zonder voorafgaande aanmaning een vergoeding voor incassokosten in rekening te brengen. Hiervoor geldt een minimumvergoeding van € 40,- tenzij in de overeenkomst of in de op de overeenkomst van toepassing verklaarde Algemene Voorwaarden een andere vergoeding is vastgelegd.

Met het inwerking treden van deze wetswijziging is er een einde gekomen aan de vrijheid van partijen – publiek of privaat – om een (lange) betalingstermijn overeen te komen. De consequenties voor inkopers op een rijtje:

  • Voor publiek-private overeenkomsten geldt een maximum betalingstermijn van 30 dagen, dit is op dit moment al gangbaar;
  • Voor privaat-private overeenkomsten geldt de betalingstermijn van 30 dagen ook, maar daarvan mag bij overeenkomst van worden afgeweken tot een maximum van 60 dagen. Als geen van de partijen daar nadeel van ondervindt, mag zelfs een nog langere betalingstermijn worden overeengekomen. In de praktijk betekent dit, dat de termijn maximaal 60 dagen zal zijn (de partij die later zijn geld krijgt, ondervindt hier immers aantoonbaar nadeel van), in afwijking van wat met name grote private organisaties op dit moment hanteren (90 dagen is geen uitzondering);
  • Het is het zaak om het betalingsproces op orde te hebben, om incassovergoedingen te vermijden: er is geen voorafgaande aanmaning nodig.